Spadochroniarstwo (z ang. parachuting lub skydiving) to wykonywaniu skoków z dużej wysokości z użyciem spadochronu. Skoki typowo wykonuje się z wysokości 4 tysięcy metrów, a czas wolnego lotu wynosi około minuty, przy prędkości 200 km/h. Istnieje możliwość skoków z większego pułapu, ale takie skoki wymagają użycia specjalistycznej aparatury tlenowej.

Dla początkujących najbardziej popularne są skoki w tandemie, gdyż nie wymagają kursu, ani żadnych badań lekarskich, ponieważ skok w tandemie wykonuje się razem z doświadczonym instruktorem spadochronowym.

W przypadku spadochroniarstwa sportowego ocenie podlega wykonywanie akrobacji w powietrzu w locie swobodnym lub precyzja wykonywania skoku. Do konkurencji klasycznych zalicza się celność lądowania zarówno indywidualną, jak i grupową oraz akrobację indywidualną.

Do ewolucji wykonywanych w czasie swobodnego spadania, czyli przed otwarciem spadochronu można zaliczyć:

  • RW (Relative Work) – spadochronową akrobację zespołową wykonywaną przez zespół skoczków podczas swobodnego spadania, kiedy to skoczkowie manewrując własnymi ciałami tworzą zaplanowane wcześniej figury,
  • Freestyle – zespołowa konkurencja spadochronowa, w trakcie której zadaniem zespołu, w skład
    którego wchodzi zawodnik i kamerzysta, jest zbudowanie prawidłowo kolejnych figur w wyznaczonym czasie pracy,
  • Skysurfing – spadochronowa konkurencja zespołowa, podniebny surfing, skoki z deską,
  • Freeflying – spadochronowa konkurencja zespołowa.
    W skład zespołu wchodzi dwóch skoczków i kamerzysta. Zadaniem jest zbudowanie obok siebie (synchronicznie)
    prawidłowo kolejnych figur, w wyznaczonym czasie pracy.

Najbardziej ekstremalna i niebezpieczna odmiana spadochroniarstwa to tak zwany B.A.S.E. jumping, czyli skoki ze skalnych urwisk lub wysokich budowli. Skoczek z reguły wyposażony jest tylko w jeden spadochron, gdyż z powodu małej wysokości skoku i tak nie mógłby skutecznie użyć czaszy zapasowej, a w przypadku
awarii spadochronu nie ma szans na ratunek.

Dużym zagrożeniem jest również niekontrolowany obrót czaszy tuż po jej wypełnieniu – jeżeli czasza ustawi się przodem do ściany, nie wiele pozostaje sekund na uniknięcie zderzenia. W przypadku wykonania skoku
w mieście lub w trudnodostępnych górach, trzeba wykazać się również świetnymi umiejętnościami, żeby bez szwanku wylądować.
Do tego zazwyczaj skakanie tego typu jest niezgodne z prawem, ponieważ skoki z wysokich budowli w wielu miejscach są
zabronione i już za wielki sukces można uznać samo niedostrzeżone dostanie się na szczyt wieżowca czy pomnika. Choć to bardzo niebezpieczny sport, z roku na rok przybywa na świecie spadochroniarzy, którzy decydują się na wykonanie choćby kilku ekscytujących skoków z podłoża stałego.